MiFID “Quick Fix”

W dniu 27 lutego 2021 r. weszła  w życie Dyrektywa Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2021/338 z dnia 16 lutego 2021 r. zmieniająca dyrektywę 2014/65/UE w zakresie wymogów informacyjnych, zarządzania produktami i limitów pozycji oraz dyrektywy 2013/36/UE i (UE) 2019/878 w zakresie ich zastosowania do firm inwestycyjnych w celu wsparcia odbudowy w następstwie kryzysu związanego z COVID-19  (“MiFID Quick Fix”).

MiFID Quick Fix jest elementem odpowiedzi Unii Europejskiej na wstrząs gospodarczy spowodowany pandemią COVID-19 i wyzwań jakim są (niezmiennie) utrzymanie płynności i dostępu do finansowania oraz z krytycznej oceny niektórych wymagań dyrektywy MiFID (dyrektywa 2014/65/UE), które co prawda miały służyć ochronie inwestorów, jednakże nie zawsze zwiększały ochronę inwestorów (a czasami wręcz utrudniały bezproblemową realizację decyzji inwestycyjnych).

W związku z powyższym, MiFID Quick Fix, przewiduje m.in. następujące rozwiązania:

  • wymagania w zakresie zarządzania produktami nie będą mieć zastosowania w przypadku obligacji, które nie zawierają innego wbudowanego instrumentu pochodnego niż „klauzula make-whole” (klauzula, której celem jest ochrona inwestora przez zapewnienie, aby w przypadku wcześniejszego wykupu obligacji emitent był zobowiązany wypłacić inwestorowi posiadającemu obligację kwotę równą sumie wartości bieżącej netto pozostałych płatności kuponowych oczekiwanych do upływu terminu zapadalności oraz kwoty głównej obligacji, która ma zostać wykupiona);
  • usługi świadczone na rzecz klientów profesjonalnych i uprawnionych kontrahentów zostaną zwolnione z wymogów ujawniania informacji o kosztach i opłatach (z wyłączeniem usług doradztwa inwestycyjnego i zarządzania portfelem);
  • w przypadku klientów profesjonalnych, którzy dokonują zamiany, nie będzie miał zastosowanie wymóg przeprowadzenia oceny kosztów i korzyści takiej transakcji (przy czym zachowają oni możliwość skorzystania z tej procedury na życzenie). Zwolnienie z tego obowiązku nie dotyczy klientów detalicznych;
  •  obowiązkowe sprawozdania dotyczące świadczonych usług nie będą przekazywane uprawnionym kontrahentom, natomiast w przypadku klientów profesjonalnych będą one przekazywane na życzenie;
  • czasowe zawieszenie wymogu w zakresie publikacji sprawozdań na temat sposobu, w jaki sposób wykonano zlecenia na warunkach najbardziej korzystnych dla klienta (raporty RTS 27);
  • ułatwienia w zakresie komunikacji między firmami inwestycyjnymi i ich klientami, a mianowicie informacje dotyczące inwestycji nie będą musiały być już dłużej przekazywane w formie papierowej (domyślnie w formie elektronicznej), przy czym klienci detaliczni będą mieć możliwość wystąpienia o przekazywanie tych informacji w formie papierowej;
  • ograniczenie  zakresu stosowania systemu limitów (nie dotyczy np. instrumentów pochodnych oraz związanych z nimi kontraktów opartych na towarach rolnych).

Transpozycja dyrektywa powinna nastąpić do dnia 28 listopada 2021 r.

https://eur-lex.europa.eu/legal-content/PL/ALL/?uri=CELEX:32021L0338