Stanowisko UKNF w sprawie stosowania wskaźników referencyjnych w rozumieniu BMR

W dniu 24 września 2021 na witrynie internetowej Komisji Nadzoru Finansowego (“KNF“) opublikowano stanowisko urzędu KNF w sprawie stosowania wskaźników referencyjnych w rozumieniu BMR skierowane do kredytodawców.

Stanowisko podzielone jest na pięć części obejmujących następujące zagadnienia: (i) omówienie podstawnych definicji zawartych w BMR (Rozporządzenie Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/1011 z dnia 8 czerwca 2016 r. w sprawie indeksów stosowanych jako wskaźniki referencyjne w instrumentach finansowych i umowach finansowych lub do pomiaru wyników funduszy inwestycyjnych i zmieniające dyrektywy 2008/48/WE i 2014/17/UE oraz rozporządzenie (UE) nr 596/2014 (Dz. U. UE. L. z 2016 r. Nr 171, str. 1 ze zm.) (“BMR“), t.j. pojęć – indeksu, wskaźnika referencyjnego oraz wskaźnika referencyjnego stopy procentowej; (ii) stosowanie BMR (w szczególności omówienie art. 3 BMR); (iii) różnice w zakresie ustalania zmiennej stopy oprocentowania w przypadku kredytów hipotecznych oraz konsumenckich; (iv) analizę umowy kredytu ze zmienną stopą oprocentowania (z rozbiciem na umowę kredytu hipotecznego oraz kredytu konsumenckiego); oraz (v) kwestię bezpośredniego stosowania BMR jako rozporządzenia UE. 

Link do stanowiska urzędu KNF: Stanowisko_UKNF_ws_stosowania_wskaznikow_referencyjnych_w_rozumieniu_BMR_74927.pdf

Projekt rozporządzenia Ministra Finansów, Funduszy i Polityki Regionalnej zmieniającego rozporządzenie w sprawie kryteriów i sposobu przeprowadzania badania i oceny nadzorczej w bankach

W dniu 24 marca 2021 r. na stronach Rządowego Centrum Legislacji opublikowany został projekt rozporządzenia zmieniającego Rozporządzenie Ministra Rozwoju i Finansów z dnia 6 marca 2017 r. w sprawie kryteriów i sposobu przeprowadzania badania i oceny nadzorczej w bankach (“Rozporządzenie”).

Celem projektu jest dokonanie zmian niezbędnych aby dostosować krajowy porządek prawny do wymogów wynikających z tzw. Pakietu CRD V/CRR II.

Implementacja dyrektywy CRD V i dostosowanie przepisów do rozporządzenia CRR II nastąpiła poprzez uchwalenie ustawy z dnia 25 lutego 2021 r. o zmianie ustawy – Prawo bankowe oraz niektórych innych ustaw (druk senacki 332).

Projekt Rozporządzenia przewiduje między innymi zmianę w § 2 w ust. 1 Rozporządzenia poprzez dodanie do grupy aktów, zgodnie z którą dokonywana jest ocena zgodności działania banku (w ramach tzw. BION)  ustawę z dnia 5 sierpnia 2015 r. o nadzorze makroostrożnościowym nad systemem finansowym i zarządzaniu kryzysowym w systemie finansowym (“ustawa o nadzorze makroostrożnościowym”) oraz akty wykonawcze wydane na podstawie art. 9f ust. 1 i art. 128 ust. 6 ustawy – Prawo bankowe. Wynika to z tego, iż w ustawie o nadzorze makroostrożnościowym określone są m.in. wysokości buforów kapitałowych, czy wymóg połączonego bufora, które banki są obowiązane spełniać. Wobec powyższego w ramach BION dokonywana będzie ocena zgodności działania banku m.in. z ww. ustawą.

Źródło: https://legislacja.rcl.gov.pl/projekt/12345001/katalog/12774710#12774710

26 lutego 2021 roku Sejm uchwalił ustawę o zmianie ustawy o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu oraz niektórych innych ustaw

Ustawa doprecyzowuje listę instytucji, na które obowiązki nakłada ustawa o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (tzw. instytucje obowiązane),  m.in. poprzez dodanie do listy przedsiębiorców, którzy prowadzą działalność polegającą na: obrocie lub pośrednictwie w obrocie dziełami sztuki, przedmiotami kolekcjonerskimi oraz antykami, przechowywaniu, obrocie lub pośrednictwie w obrocie wspomnianymi towaram (dotyczy to transakcji o wartości równej lub przekraczającej równowartość 10 tys. euro bez względu na to, czy transakcja jest przeprowadzana jako pojedyncza operacja, czy klika operacji, które wydają się być ze sobą powiązane).

Zmiany przewidziane ustawą obejmują również modyfikację definicji “beneficjenta rzeczywistego”, m.in. poprzez kategoryczne wskazanie, iż za beneficjenta rzeczywistego uznaje się „każdą osobę fizyczną” spełniającą kryteria wskazane w tym punkcie. Jak wynika z uzasadnienia projektu przedmiotowej ustawy, zmiana umotywowana jest pojawiającymi wątpliwościami, czy wystarczające jest poprzestanie na zidentyfikowaniu jednego beneficjenta rzeczywistego przez instytucję obowiązaną, czy tez wszystkich osób spełniających w danym podmiocie kryteria uznania za beneficjenta rzeczywistego.

Ponadto, ustawa dotyczy rozszerzenia zakresu statystyk gromadzonych przez Generalnego Inspektora Informacji Finansowej (GIIF), doprecyzowania przepisów dotyczących zasad przekazywania informacji przez Generalnego Inspektora Informacji Finansowej organom krajowym oraz zagranicznym, jak również zasad przechowywania przez odpowiednie instytucje dokumentów i informacji uzyskanych w wyniku stosowania środków bezpieczeństwa finansowego.

Ze zmian, które mają charakter istotny należy również wskazać, iż ustawa wprowadza swoisty mechanizm weryfikacji prawidłowości i prawdziwości
informacji znajdujących się w Centralnym Rejestrze Beneficjentów Rzeczywistych (CRBR). Ustawa nakłada bowiem na instytucje obowiązane obowiązek odnotowywania wszelkich rozbieżności pomiędzy stanem faktycznym dotyczącym klienta, ustalonym przez tą instytucję obowiązaną, a danymi dostępnymi w centralnym rejestrze beneficjentów rzeczywistych. Jednocześnie instytucja obowiązana będzie musiała podjąć odpowiednie czynności w celu wyjaśnienia ustalonych rozbieżności, a w przypadku potwierdzenia rozbieżności, przekazać organowi właściwemu w sprawie rejestru informacje o stwierdzonych rozbieżnościach, wraz z uzasadnieniem.

Ustawę przekazano Prezydentowi i Marszałkowi Senatu.

Źródło: Strona Sejmu